Slakkenetende Slak

Slakkenetende Slak (Anentome helena)

De slakkenetende slak, ook bekend als assassin snail of hommelslak, heeft een spits gedraaid huisje met een geribbelde schelp in geel en donkerbruin, in banden die aan een hommel doen denken. In het aquarium blijft de schelp meestal 1,5 tot 2 cm lang; in de natuur kan hij iets groter worden. Mannetjes en vrouwtjes zijn van buiten nauwelijks uit elkaar te houden. Met een goede verzorging kan hij een paar jaar oud worden.

Deze slak komt uit Zuidoost-Azië, onder meer uit Thailand, Maleisië en Indonesië, waar hij leeft in beken, meren, vijvers en sloten met een zachte, zandige of modderige bodem. Hij staat in de handel ook als Anentome helena en onder de oudere naam Clea helena. Het is een zoetwaterlid van een familie die verder vooral in zee voorkomt. Onderzoek wijst erop dat onder deze naam mogelijk meerdere nauw verwante soorten schuilgaan.

Hij jaagt op andere slakken: posthoornslakken, poelslakken en torenslakken, en eet ook planaria, dode dieren en voerresten. Als er weinig prooi is, kun je bijvoeren met diepvriesvoer zoals rode muggenlarven, artemia of mysis en met zinkend granulaat. Planten laat hij met rust. Houd er rekening mee dat hij ook kleine en jonge sierslakken aanvalt en dat garnalenbroed en zwakke kleine garnalen op het menu kunnen komen; in een kweekbak voor garnalen of slakken hoort hij dus niet. Een bak vanaf ongeveer 30 liter met zand als bodem volstaat; houd een paar exemplaren samen als je wilt dat ze zich voortplanten (de geslachten zijn gescheiden, de eitjes worden los op harde oppervlakken gelegd). Water van 20 tot 27 °C met een pH van 6,5 tot 8 en niet te zacht water is gunstig voor de schelp; vermijd vissen die slakken eten, zoals veel modderkruipers. Zet deze slak nooit uit in sloten of vijvers: buiten zijn leefgebied vormt hij een risico voor inheemse slakken.